Het verhaal van Rufus

Hieronder het verhaal van Rufus, geschreven door het baasje van Rufus:

Rufus is een (ongecastreerde) reu, mix, uiterlijk gelijkend op een 3-colour-bordercollie. Geboren 1 februari 2011.

Hij had een prima jeugd; een levendige, energieke hond waar we uren mee konden lopen. In de afgelopen jaren zijn er diverse momenten geweest waarop wij vermoedden dat hij een probleem had met de linkervoorpoot, maar er is nooit een duidelijke diagnose gesteld en de mankheid loste zich steeds op. Tot in november 2015, toen na een CT-scan het probleem eindelijk zichtbaar werd. Rufus had LPC. In de linkerelleboog was al veel schade aangericht, in de rechter minder, maar de orthopeed gaf er de voorkeur aan om beide ellebogen tegelijk te opereren.

Op 20 november 2015 is dat gebeurd. Na 6 weken totale rust zijn we langzaam aan revalidatie begonnen. Dat ging niet goed. Bezoek aan orthomanueel therapeut en fysiotherapeut leverde niets op, Rufus bleef ook op pijnstilling zeer slecht lopen. Na een aantal maanden van onzekerheid hebben wij opnieuw contact gezocht met Klaas Vos, de orthopeed. Omdat het twijfelachtig was of Rufus nog operabel was, hebben we opnieuw een CT-scan laten maken. Tot groot geluk bleek er genoeg ‘redelijk tot goed bot’ in de linkerelleboog over om een nieuwe operatie te proberen.

Rufus is in juni 2016 voor de 2e keer geopereerd. Ditmaal alleen aan de linkerelleboog, rechts was de eerste operatie geslaagd. Na opnieuw 6 weken rust, langzaam weer in beweging. Ook deze keer ging het niet goed. De hond leek niet alleen last te hebben van zijn linkerpoot, maar van zijn hele lijf. Hij was verstijfd, scheef en stram, alle spiermassa was er uiteraard af en hij leek ook niets op te kunnen bouwen omdat hij zo slecht kon bewegen. Hetzelfde gold voor de conditie. Rufus was een schim van zichzelf en kon nauwelijks 15 minuten lopen. Daar leek hij onzeker en ongelukkig door te zijn. Door onze dierenarts Elleke Frumau werden wij ‘doorverwezen’ naar Esther van Neste. Zij behandelde Rufus met een combinatie van orthomanuele therapie, dry-needling en acupunctuur. Het resultaat was verbluffend. Al binnen enkele dagen na de eerste behandeling draafde Rufus i.p.v. direct in hakkerige telgang te vallen en ook wilde hij weer zwemmen. Hij liep niet meer ‘met samengeknepen billetjes’ en bewoog zich veel makkelijker en vrijer. Het leek een andere hond, de verbetering kan zeker op 50% beoordeeld worden. Nog twee behandelingen volgden. Hoewel de effecten niet zo duidelijk waren als na de 1e behandeling, is helder dat het Rufus veel baat heeft gegeven. Doordat hij zoveel soepeler beweegt, kan hij steeds langer lopen, wat spieropbouw en conditie oplevert. En, erg bijzonder, we hebben de pijnstilling tijdens het traject terug kunnen brengen. Al bij de derde behandeling was hij van de pillen af en liep niet meer mank. Wat wij nu zien is een vrolijke hond die zichzelf langzaam weer kan opbouwen en zich duidelijk veel beter voelt.

Los van de behandeling zijn wij erg te spreken over de wijze waarop Esther met onze hond is omgegaan. Rufus is een gereserveerd type dat er niet van houdt zich door onbekenden (lang) te laten vasthouden. Zijn afstandelijkheid en angst is gedurende alle akelige behandelingen en operaties nog gegroeid. Esther ging er respectvol en kundig mee om. Rufus geeft haar weliswaar nog geen lik bij het weggaan, maar het feit dat we hem niet meer de praktijk binnen hoeven dragen mag als een groot compliment worden gezien. Net als het feit dat hij zich veilig genoeg voelt om na de behandeling naast haar in slaap te vallen.